Leven in vrijheid

Zaterdag stond ik langs de gracht bij Pride Utrecht. Tussen de muziek, de feestelijke sfeer en de kleurrijke boten voer ook een boot mee met queer vluchtelingen. Die boot raakte me.

Misschien juist omdat vrijheid voor mij als homoseksuele man vaak vanzelfsprekend voelt. Ik ben geboren in Nederland, een land met veel vrijheid. Bewust zeg ik: veel vrijheid. Want ook hier bestaan grenzen. Als homoseksuele man heb ik ervaren hoe een christelijke omgeving soms kan schuren met wie je bent. En die spanning beperkt zich niet tot religieuze kringen. Ook in onze samenleving zie ik de toon verharden. Wat vanzelfsprekend leek, blijkt dat niet altijd te zijn.

Toch leven we hier in een land waar je in principe jezelf kunt zijn. Waar ruimte is om je leven vorm te geven. Waar je kunt kiezen voor ontwikkeling, voor groei, voor coaching, voor een andere richting als je voelt dat die beter bij je past. Dat is een enorme rijkdom.

Die gedachte kreeg extra betekenis toen ik vorige week las over de ontwikkelingen in Ghana. Daar wordt wetgeving verder aangescherpt die het leven van LHBTIQ+-personen ernstig onder druk zet. Wanneer je bestaansrecht ter discussie staat, wanneer wie je bent een reden kan zijn voor uitsluiting, vervolging of dood, dan gaat het niet meer over zelfontplooiing. Dan gaat het over iets veel fundamenteler: veiligheid. Menswaardigheid. Vrijheid om te bestaan.

Misschien is dat wel wat me zo raakte aan die boot in Utrecht. Niet alleen de verhalen van mensen die hun thuisland moesten verlaten, maar ook het besef hoe ongelijk vrijheid verdeeld is in de wereld.

In mijn werk als trainer en coach spreek ik veel mensen die zoeken naar groei. Naar meer regie, meer balans, meer vervulling. En dat is waardevol. Tegelijkertijd realiseer ik me dat er mensen zijn die diezelfde verlangens hebben, maar nauwelijks toekomen aan die vragen. Niet omdat ze niet willen groeien, maar omdat hun bestaan wordt bedreigd om wie ze zijn.

Vrijheid is geen vanzelfsprekendheid. Het is een voorwaarde. Een basis waarop ontwikkeling mogelijk wordt. Misschien is dat een gedachte om af en toe bij stil te staan. Niet vanuit schuldgevoel, maar vanuit dankbaarheid. Dankbaar voor de ruimte die we hebben om onszelf te ontwikkelen. En bewust van degenen voor wie die ruimte er niet is.

Leven in vrijheid betekent meer dan kunnen kiezen wat je doet. Het begint bij de vrijheid om te mogen zijn wie je bent.